للعشق اســـــــرار فاطيما ج٥ رنا وعبدالله
ساره .. بتحبها واكتر منى يا عبدالله عيونه فضحاك وفعلا انا وجودى فى حياتك بقى على كف عفريت …
قعد الكل على السفره يتعشوا ونزلت ساره ودخلت المطبخ وهى ميته من الرعب والخوف بس حاولت تجمد قلبها …….
ساره : امينه لو سمحتى ممكن تعمليلى شاى بالنعناع
امينه : عينيه يا ست ساره
ساره شافت صنيه عليها كوبايات عصير وبينهم عصير الفراوله اللى متعوده رنا تشربه ..
ساره : الله عصير الفراوله دا بتاع مين انا نفسي فيها
امينه : دا بتاع ست رنا ما انتى عارفه مش بتشرب غيره دا هى اللى دخلت عملته بنفسها اعملك واحد
ساره : اقول لا بلاش اعملى الشاى بالنعناع احسن
بره على العشا حد نده عليها : امينه
ساره : روحى ردى عليهم وانا هاخد بالى من البراد
اول ما طلعت تشوفهم اتسحبت ساره وقربت من الصنيه وفتحت الازازه وفضت اللى فيها على الكوبايه ومسكت المعلقه وقلبت براحه ورجعت وقفت مكانها بسرعه
رجعت امينه فعملت ساره نفسها تعبانه وخدت الشاى وطلعت على فوق بسرعه دخلت اوضتها وقفلت على نفسها وهى مستنيه برعب اللى هيحصل بعد شويه من توترها حاولت تكلم البيت تشوفهم خلصوا خناق ولا لا والتليفون مشغول طبعا ساعة خناقة خلود مع والداتها والسماعه فضلت مرفوعه قفلت وفضلت تدور على موبيلها بس افتكرت انها نسيته فى المطبخ مع ربكتها خافت تنزل تجيبه وفضلت تستنى فوق افضل وفضلت راحه جايه فى الاوضه منتظره اللى هيحصل تحت …..
اول ما الباب خبط ركبها سابت وبخوف : مين
ريماس : انا يا ماما
ساره : ريماس
ريماس : ماما انا عايزه اللعبه بتاعتى العب بيها مع مع لين
ساره : ريماس مش وقته روحى العبى كده دلوقتى ما تقرفنيش
ريماس : والنبي يا ماما
ساره : قولتلك امشي دلوقتى العبى كده مش وقت لعب كلمه واحده تتسمع
ريماس : حاضر
خرجت وقفلت وراها الباب وهى حاسه ان اعصابها كلها اتوترت من الانتظار …..
بعد العشا حطت امينه صنية العصير قامت رنا توزع الكوبايات …
حسن : لا مش عايز تفاح شكل كوباية الفراوله تجنن هشرب فراوله .. ومسك الكوبايه ولسه هيشرب خدتها منه علياء وهى بتقول : ايه التفاصه بتاعتك دى انت مش عندك حساسيه منها وبعدين رنا مش بتشرب غير الفراوله
رنا : بالهنا على قلبه حرام عليكى يا علياء
علياء : والله عنده حساسيه منها ومزمنه كمان
رنا مسكت الكوبايه وكانت هتشرب مسك اديها عبدالله وهو بيقول : انا ابتديت اغير من الفراوله بحس انك بتحبيها اكتر منى
