للعشق اســـــــرار فاطيما ج٥ رنا وعبدالله
خلود : بقولك اتهدى بقى .. هجمت عليها وزقتها جامد دماغها اتخبطت فى سن الدولاب وفقدت الوعى اول ما شافتها كده سايحه فى دمها قربت منها لاقتها قاطعه النفس
قالت بهستريا : ماتت لالا ماما قومى انا مش قصدى تموتى قوومى ردى عليه
جريت بسرعه لبست عبايتها بهستريا وجابت شنطه ولامت فيها شويه هدوم وخدت الدهب بتاعها وفلوس كانت شيلاها وجت تفتح الباب لاقت سنيه اللى شغاله عندهم فى وشها زقتها وطلعت تجرى بره البيت وهى مش عارفه تروح فين ولا تعمل ايه ……
روحت ساره باليل لاقتهم كلهم قاعدين بالصاله ومعاهم حسن جوز علياء اللى وصل من اسكندريه
ساره بارتباك : السلام عليكم
الكل : وعليكم السلام
علياء غمزت لرنا .. عبدالله : ازاى مرات عمى دلوقتى عامله ايه ؟
ساره : اه احسن بخير الحمد لله
مريم : انا هبقى اخد علياء واروح اشوفها بكره قبل ما علياء تسافر
حسن : انا كمان هروح معاكوا اطمن عليها بكره ان شاء الله
ساره : طيب عن اذنكم
علياء : غيرى هدومك وانزلى بقى بسرعه علشان تتعشي معانا
ساره : لا انا مش جعانه متعمولوش حسابى انا هطلع انام
مريم همست لعبدالله : عبدالله شكل مراتك جايه مضايقه اطلع شوفها يا حبيبى
عبدالله : حاضر
رنا : انا هقوم احضر العشا مع امينه
علياء : وانا كمان جايه معاكى
علياء لرنا بهمس : هى مالها دى من ساعة ما دخلت وهى مش على بعضها
رنا : مش عارفه انا حسيت كده برضو
اما فى جناحها دخل عبدالله عليها اول ما حست بيه خبت الازازه فى جيب العبايه …
عبدالله قرب منها : مالك يا ساره
ساره بارتباك : انا ابداا
عبدالله : اومال مش عايزه تتعشي معانا ليه
ساره بارتباك : اصلى كلت عندنا
عبدالله : كده بس يعنى
ساره : ايوا
عبدالله : انا افتكرتك مضايقه من حاجه
ساره : انا لا ابدا
عبدالله : طيب انا هنزل اتعشي معاهم محتاجه منى حاجه
ساره : عبدالله انت بتحبنى
عبدالله لف وهو مستغرب من السؤال : عمرك ما سألتينى السؤال دا
ساره : دلوقتى بسألك
عبدالله : اكيد بحكم العشرة اللى كانت بينا وبنتنا حبيتك
ساره : انا اكتر ولا رنا
عبدالله : ساره فيه ايه احنا هنرجع تانى للمواويل دى
انتى شايفه انى مقصر معاكى فى شىء
ساره : طيب اخر سؤال ومش هسأل بعديه
عبدالله : اتفضلى يا ستى بس بلاش اسئله عبيطه ملهاش موقع من الاعراب اصلا
ساره : بتحب رنا
عبدالله ارتبك بس قال : مكنتش خلتها على ذمتى لغاية دلوقتى حتى انتى لو مش بحبك مكنتش سيبتك على ذمتى واستحملتك هاا كده كافى
